Omni Simultaan in Rietschoot 23 juni 2007
Eindstand: # Speler Score Partijen % * WP DP 1 Punt, Roland 40 16 83% 369 608 2 Nicolai, Henk 35 16 73% 350 587 3 Volkers, Annemarie 31 16 65% 397 677 4 Roomer, Paul 30 16 62% 354 643 5 Stoop, Danny 26 16 54% 404 685 6 Punt, Willem 26 16 54% 301 561 7 van der Meiden, Albert 25 16 52% 393 718 8 Slikker, Dirk 25 16 52% 362 710 9 Greven, Ron 25 16 52% 355 652 10 Leek, John /Willem Fokke 23 16 48% 320 723 11 Volkers, Fred 22 16 46% 369 717 12 van Dam, Jan 22 16 46% 357 576 13 Heijink, Rob 19 16 40% 321 773 14 Spaan, Nicolaas 17 16 35% 310 613 15 Nieuwenhuis, Ruud 15 16 31% 374 749 16 van Welbergen, Herwin 14 16 29% 366 712 17 Kamps, Ronald 9 16 19% 350 672 18 Van Der Badmintonclub, Frits 7 16 15% 345 748 19 Knoeff, Dirkjan 9 6 50% 121 418 20 Jostmeijer, Erik 6 6 33% 148 502 * Percentages worden berekend naar de maximaal mogelijke score (3 punten per win!).
Verslag van de Drieneloose website:
Toernooi met Drienerloosche indeling steekt weer de kop op
Op
23 juni 2007 (precies 1359 dagen na de eerste editie) werd in Koedijk
de tweede editie van het omni-simultaan toernooi gespeeld. In de
volksmond staat dit toernooi bekend als het toernooi met de
Drienerloosche indeling. Uiteindelijk scheen Roland Punt uit Koedijk
dit prestigieuze toernooi te winnen.
Onder de bezielende
inspiratie van Erik Jostmeijer was dit toernooi een nieuw leven
ingeblazen. Jostmeijer had aan de eerste editie deelgenomen en was
vastbesloten om dit toernooi ook eens in Koedijk te houden. Gelukkig
maar, want Jostmeijer is een Koedijker met Drienerloosch bloed in
zijn aderen (oftewel koningsblauw) Samen met de oud-Drienerloërs
Dirk-Jan Knoeff (DJ) en Martin Borggreve (Bobo) werd een gedegen
organisatie opgezet.
Daarom begon het toernooi geheel volgens
traditie dus te laat. Dit kwam Herwin van Welbergen (de enige
deelnemer die nog lid is van Drienerlo) en den oud-leden van
Drienerlo Henk Nicolai en Martin Borggreve wel goed uit, want anders
waren ze ongeveer net op tijd geweest.
Ronde 1 kan getypeerd
worden als spannend en prima als begin voor een toernooi zoals dit.
Willem Punt kreeg de eer om in zijn groep als enige in aanmerking te
komen voor een kilometervergoeding. Al snel pakten Jostmeijer, Knoeff
en Borggreve er een stoel bij om de enige lopende partij
(taaltechnisch is dit correct, maar verder niet) die ze nog hadden
gewoon zittend te volbrengen. Het leverde Punt uiteindelijk wel de
winst in de groep op.
In een andere groep hadden Van Welbergen en
Nicolai elkaar al direct gevonden. Ook zij besloten dat het een
goedlopende partij werd. Na ronde 1 werd vastgehouden aan de
tradities van het toernooi en werd daarom ook ronde 2 gespeeld.
Wederom liep deze gesmeerd en de punten werden dan ook weer netjes
onder de diverse spelers verdeeld.
Aangezien de organisatie al
twee ronden lang had besloten dat traditie iets is wat je in ere
dient te houden werd dit ook maar gedaan bij ronde 3 en tevens de
laatste voorronde. Deze week qua deelnemers per groep af van de
eerste twee ronden want in plaats van drie partijen had nu iedereen 5
partijen bij te houden. Ook dit bleek voor de meesten goed bij te
sloffen. Hier schenen opnieuw dat de Drienerlosche deelnemers elkaar
tegen het lijf liepen. (figuurlijk dan natuurlijk)
Na de
voorronden volgde nog de finaleronde (geheel volgens traditie
uiteraard) waarin gestreden kon worden om een heuse wisselbeker.
Uiteindelijk bleek Ronald Punt de meeste punten bij elkaar gelopen te
hebben waardoor hij de beker (en een bijbehorende cd-speler/walkman)
in ontvangst mocht nemen.
De deelnemers waren allen zeer tevreden
en allen vonden in elk geval dat het toernooi zeer geslaagd was. Op
de vraag hoe liep het vandaag kwamen dan ook alleen maar positieve
reacties. Minder gelijkstemmig waren de antwoorden op de vraag of de
deelnemers het gevoel hadden een marathon gelopen te hebben. Onder
hen die wel dachten dat ze dit hadden gedaan viel op dat dit de
marathon van New York, Koedijk of Kabouter scheen te zijn geweest.
In ieder geval was het voor de oosterlingen van Drienerlo zeer
geslaagd. Al liep het allemaal wel iets uit. Op zaterdag was om 7.00
uur de heenreis begonnen. De terugreis eindigde echter op zondag
ergens rond 14.30 uur.
Impressie van Ronald Kamps op de Site van Opening 64:
Nicolaas
Fred en Ronald op Koedijk omniumtoernooi
Zaterdag
traden boven staande aan om deel te nemen aan een simultaantoernooi.
Bedoeling was dat je als individueel speler simultaan speelde
tegen je 3 poulegenoten. De borden zeer moeilijk! Allen met jou
deelnemersnummer waren in willekeurige. Vorm neergezet restrictie
speelde je met zwart diende je om de tafel heen te lopen en aldaar je
zet uit te voeren, deed je dit niet volgde er een tijdstraf van 3
minuten die postbode Ronald altijd zoekend naar de kortste weg tussen
2 punten 1 keer in dit toernooi op liep.
Dat was in de 2de ronde,
in de eerste ronde speelde ik maar liefst tegen Ron Greven, Dirk
Slikker en kersvers Koedijk kampioen Danny Stoop. De sluwe Dirk
Slikker mooi spelend met eigen opening systeempjes verschalkte mij op
fraaie wijze, Danny creëerde een stelling die vanuit Ronald
Kamps ogen, gevoed door Dennis' lessen schreeuwde om offers, zo
geschiedde, Danny heeft echter niet zomaar de Koedijktitel
bemachtigd, heeft 1891 elo en speelde zich op verantwoordde wijze
naar het punt. Dan Ron die weer met het lettisch op de proppen kwam
waar ik nooit wat van zal snappen hulde aan Ron, echter je veranderd
zo goed mogelijk dingen die je in andere partijen tegen elkaar
gespeeld hebt, resultaat Ron verbruikte aardig wat tijd aan mijn
bord, ja clubgenoten! ook nog eens allen met klok, 20 minuten per
persoon in die eerste ronden en veel lopen. Rondjes dus, dan ben je
best blij dat je postbode bent. Terugkomend op Ron, wat er ook
gebeurd mag zijn?? Ron had op een gegeven moment aan mijn bord nog
maar 34 seconden tegen ik 13 minuten + dat ik wat leuke dreigingen
had over de h lijn. Ron is echter ondertussen een goede 1700+ speler
en creëerde in die korte periode nog zelf een listige
matdreiging die ik qua spanning maar net wist te pareren mijn enige 1
die ronde euvel was waarschijnlijk wie zal het zeggen dat ook mijn
groepsgenoten mogelijk mijn klok ingedrukt hadden dit is natuurlijk
ook mogelijk als je op diverse borden speelt oplettendheid tijdens de
rest van het toernooi was dus geboden.
De 2de ronde in een poule
van Jan van Dam en 2 drienerloospelers, de studentenclub uit het
oosten des lands die samen met Koedijk al 3 jaar dit toernooi speelt
en de formule ooit uitgedokterd heeft toen alle soms nu al overjarige
ex studenten nog op die vereniging speelden. Een enthousiast mens als
Erik Jostmeijer zag ook wel iets in deze toernooivorm en zo ontstond
dus de samenwerking, mogelijk over 2 jaar in een vorm van NK in
Koedijk. De 2de ronde liep ik 2x tegen het frans aan van de
Drienerloospelers en verloor netjes van Jan van Dam. Hijgend en
puffend bijkomend zaten Fred en ik aan de bar, Nicolaas was
ondertussen in topconditie geraakt maar schrijft nog zijn eigen
verslag!
De middag bracht zeskampen nu dus op verspreidde borden
maar liefst tegen 5 spelers speeltempo 50 minuten per persoon per
partij dat leek heel wat, maar viel even zo vrolijk niet mee, weer
tegen Danny wederom snel verloren gelukkig is Danny een goede vriend
dus kan het lang aan. Ook aan de andere borden op die tegen wederom
jan van Dam na kwam ik in trouble. Die verloor ik dan ook allemaal
echter tegen Jan had ik een schitterende aanvalsstelling op zijn
koning met allerlei penningen, de stelling was zo mooi dat speler van
Dam en secondant John Leek er weinig vertrouwen in had en jan
beweerde dat hij zich nog wel uit een mat kon redden. Ondertussen
ging ik door mijn vlag, waarschuwing aan Roger Bloem: ga nooit met
mij pokeren want ik hield mijn gezicht goed in de plooi en zette Jan
mat waar John Leek meteen vermelding van maakte, de rest van de
middag en zelfs gisteren heb ik het mogen horen en ik lach nu nog.
De 4de ronde gelukkig maar 4 spelers er haakten wat mensen
begrijpenderwijs af speeltempo 45 minuten p.p.p.p. alleen ons aller
Nicolaas kreeg ik op de knieën Lc4 en Pg5 in de leeuw. Nicolaas
verzuimde h6 dit leverde verderop een stuk op en kort daarna de
partij. Tegen John Leek en Rob Heijink ietwat gevoed door
hoofdsponsor Amstel maar zeker ook de vermoeidheid + hun goede
schaakkunde een 0 ook de alleraardigste drienerloospeler bleek nu een
maatje te groot 3 uit 15 het ware zo het was bere gezellig.
Winnaar
Roland Punt, derde vriendin van Roland; Annemarie Volkers en ongeveer
9de als beste Opening 64er waar al het goede vandaan komt met
betrekking op Annemarie, vader Fred waarbij Moeder luciën een
even grote rol heeft. Binnen een uur terug naar huis, 2 boterhammen 1
banaan omkleden en naar de vest naar Jerry Bloem met Jose George en
Robert the haunting of the sparkling diamond. Ik heb genoten wat een
leuk dansen, mooie meisjes en leuke jongeren, voldaan viel ik
uitgeput in bed 's avonds laat de dag was besteed.
Ronald Kamps